Beti hitz egiten da ikasleak bizi behar duten gizartean gizarteratzeko prestatu behar direlari buruz. Lortu behar dituzten gaitasunei buruz....Horien artean, aro digitalean abileziaz mugitzeko behar duten prestakuntza ere sartzen dugu, noski. Baina, nork prestatu behar ditu horretarako? Nork lagunduko die arlo teknologikoan behar duten gaitasuna eskuratzen?
Galdera horiek legitimoak dira. Haur eta gazte askok euren kabuz ikasten dute, etxean edota lagunekin. Ez dugu esaten hori gaizki dagoenik, baina ez dute era kritiko batean pentsatzeko modu batean burutuko ikaskuntza hori, agian. Ez dute jakingo informazioa, pajatik bereizten, azken finean. Eskolak gaitasun horiek eskuratzen lagundu beharko luke. Baina hor egiten dugu topo arazo nagusienarekin eta guk gai hau aukeratzeko arrazoiarekin; IRAKASLEGOAREN PRESTAKUNTZA FALTA.
Teknologia digitalarekin zerikusia duten asignaturak nahiko berriak dira, beraz, magisteritza eskoletan ere duela gutxi sarturikoak. Horrek esan nahi du, irakasle dabiltzan askok ez dutela ideia handirik (autodidaktak eta interesa dutenak kenduta, noski) mundu berri honi buruz. Batzuk ordenadorearekin ibiltzeko arazo larriak izaten dituzte. Hori balitz guztia, hezituz konponduko litzateke; kurtso bidez, adibidez. Baina INTERES FALTA da arriskutsuena. Batzuetan nagikeriagatik, besteetan denbora faltagatik, beste batzuetan erabilerarik ikusten ez diotelako...irakaslegoaren lagin handi bat ez dago prestatuta aro digital batean lan egiteko. Hori ikasleen kalterako da, nola ez, teknologian interesik ez duen irakasle batengandik ez baituke jasoko gaiarekiko feed-back onik, ez denborarik gelan aipatutako gaitasunak lantzeko.
Euskal Herrian Eusko Jaurlaritzak eskaintzen dizkie irakasleei hainbat kurtso informatikaz eta teknologiaz informatu daitezen. Batzutan beharrezkoak ere izaten dira. Guri ondo iruditzen zaigu aukera hori hor izatea, baina ez dakigu ze punturaino diren efikazak, askotan eskola orduez kanpoko denbora kentzen baitiete irakasleei eta asko ez daudelako prest denbora hori horretan erabiltzeko. Horretaz gain, batek baino gehiagok pentsatzen du orain arte ez baldin badu arbela digitalik, ez Internetik, ez bitarteko digitalik gelan erabili, zertarako hasi???
Hor dago, gure ustez, akatsa. Hezitzaileak ere informatuta egon behar dira. Ezin dugu ahaztu bizitza osoan informatuta mantentzeko ideiarekin hasten garela lanean. Ikastea ez dela bere horretan gertatzen den zerbait eskola, unibertsitatea...bukatutakoan. Prozesu luze bat da, eteten ez dena. Gainera, gizarte zehatz batean parte-hartzeko prestatuko ditugu haurrak eta gure lana gizarte zehatz horien ezaugarriak ezagutzea izango da eta gaitasun batzuk bultzatzea. Nagikerian erori gabe. Ez dugu esaten denbora librean prestatu behar dela irakaslegoa bakarrik (kurtso batzuk lan orduen barne eta era praktiko batean -adibidez, arbela digitala erabiltzen ikasteko norbait bidaltzea- eskaini beharko lirateke), baina denon arteko lana izango da. Bakoitza motibatu beharko da. Esan bezala, informatuak mantentzeko eta ikasten jarraitzeko erabaki propioak hartu beharko ditugu, bai ikasleen bai gure onura propiorako ere.
Mikel, Sarah, Mikel
INFORMAZIO ITURRIAK: 2 pdf testu, gazteleraz eta ingeleraz, hurrenez hurren. EEBBetan burututako ikerketen ostekoak.
Galdera horiek legitimoak dira. Haur eta gazte askok euren kabuz ikasten dute, etxean edota lagunekin. Ez dugu esaten hori gaizki dagoenik, baina ez dute era kritiko batean pentsatzeko modu batean burutuko ikaskuntza hori, agian. Ez dute jakingo informazioa, pajatik bereizten, azken finean. Eskolak gaitasun horiek eskuratzen lagundu beharko luke. Baina hor egiten dugu topo arazo nagusienarekin eta guk gai hau aukeratzeko arrazoiarekin; IRAKASLEGOAREN PRESTAKUNTZA FALTA.
Teknologia digitalarekin zerikusia duten asignaturak nahiko berriak dira, beraz, magisteritza eskoletan ere duela gutxi sarturikoak. Horrek esan nahi du, irakasle dabiltzan askok ez dutela ideia handirik (autodidaktak eta interesa dutenak kenduta, noski) mundu berri honi buruz. Batzuk ordenadorearekin ibiltzeko arazo larriak izaten dituzte. Hori balitz guztia, hezituz konponduko litzateke; kurtso bidez, adibidez. Baina INTERES FALTA da arriskutsuena. Batzuetan nagikeriagatik, besteetan denbora faltagatik, beste batzuetan erabilerarik ikusten ez diotelako...irakaslegoaren lagin handi bat ez dago prestatuta aro digital batean lan egiteko. Hori ikasleen kalterako da, nola ez, teknologian interesik ez duen irakasle batengandik ez baituke jasoko gaiarekiko feed-back onik, ez denborarik gelan aipatutako gaitasunak lantzeko.
Euskal Herrian Eusko Jaurlaritzak eskaintzen dizkie irakasleei hainbat kurtso informatikaz eta teknologiaz informatu daitezen. Batzutan beharrezkoak ere izaten dira. Guri ondo iruditzen zaigu aukera hori hor izatea, baina ez dakigu ze punturaino diren efikazak, askotan eskola orduez kanpoko denbora kentzen baitiete irakasleei eta asko ez daudelako prest denbora hori horretan erabiltzeko. Horretaz gain, batek baino gehiagok pentsatzen du orain arte ez baldin badu arbela digitalik, ez Internetik, ez bitarteko digitalik gelan erabili, zertarako hasi???
Hor dago, gure ustez, akatsa. Hezitzaileak ere informatuta egon behar dira. Ezin dugu ahaztu bizitza osoan informatuta mantentzeko ideiarekin hasten garela lanean. Ikastea ez dela bere horretan gertatzen den zerbait eskola, unibertsitatea...bukatutakoan. Prozesu luze bat da, eteten ez dena. Gainera, gizarte zehatz batean parte-hartzeko prestatuko ditugu haurrak eta gure lana gizarte zehatz horien ezaugarriak ezagutzea izango da eta gaitasun batzuk bultzatzea. Nagikerian erori gabe. Ez dugu esaten denbora librean prestatu behar dela irakaslegoa bakarrik (kurtso batzuk lan orduen barne eta era praktiko batean -adibidez, arbela digitala erabiltzen ikasteko norbait bidaltzea- eskaini beharko lirateke), baina denon arteko lana izango da. Bakoitza motibatu beharko da. Esan bezala, informatuak mantentzeko eta ikasten jarraitzeko erabaki propioak hartu beharko ditugu, bai ikasleen bai gure onura propiorako ere.
Mikel, Sarah, Mikel
INFORMAZIO ITURRIAK: 2 pdf testu, gazteleraz eta ingeleraz, hurrenez hurren. EEBBetan burututako ikerketen ostekoak.
http://www.uoc.edu/dt/esp/epper0904/epper0904.pdf
http://wikieducator.org/images/4/4b/What_Research_Says_-_Training_Teachers.pdf
Avilako kasua, non baliabideak izateaz gain, prestatuta dauden irakaslean dituzten;
El uso de las nuevas tecnologías en las aulas es desigual, varía según las autonomías
0 comentarios:
Publicar un comentario